منطقه گلدیلاک: زمین در این نقطه قرار دارد، این منطقه ای است که در فاصله مناسبی تا خورشید قرار دارد و برای حمایت از حیات بسیار مناسب میباشد.
تیم تحقیاتی برای انجام مطالعه خود از ستارگان الهام گرفت و با استفاده از سیارههای تازهکشفشده در خارج از منظومه شمسی (سیارات فراخورشیدی) به عنوان نمونههای مورد مطالعه، پتانسیل این سیارات را برای میزبانی حیات بررسی کرد.
دکتر اندرو راشبی از دانشکده علوم محیط زیست دانشگاه ایست آنجلیا و سرپرست این تحقیقات می گوید: از مفهوم “منطقه قابل سکونت” برای ارائه این تخمین ها استفاده کرده ایم؛ این مفهوم به فاصله یک سیاره از خورشیدش اشاره دارد که در آن دما امکان وجود آب مایع را بر روی سطح سیاره فراهم می شود.
راشبی می گوید از مدل های تکامل ستاره ای برای تخمین پایان دوره حیات قابل سکونت سیاره استفاده کرده تا دریابد چه وقت، دیگر زمین در منطقه قابل سکونت نخواهد بود. وی تخمین می زند زمین شرایط قابل سکونت خود را حدود ۱٫۷۵ تا ۳٫۲۵ میلیارد سال دیگر متوقف خواهد کرد و پس از این زمان خواهد بود که زمین وارد منطقه داغ خورشید خواهد شد – منطقه ای که دمای آن، آن قدر بالاست که دریاهای زمین همگی تبخیر خواهند شد. راشبی می گوید انقراض فاجعه بار و نهایی برای همه حیات در آن زمان روی خواهد داد.
نتایج این تحقیقات در نشریه Astrobiology منتشر شده است.
به نقل از: سایت علمی بیگ بنگ
Read More : http://www.sciencedaily.com/releases/2013/09/130918211434.htm
با توجه به اشنایی اندک عموم افراد با علوم پایه، دانش زمین شناسی، علوم سیاره ای و نجوم و نظر به ضرورت یادگیری چنین دانش هایی برای تک تک افراد بویژه دانشجویان و دانش پژوهان، اینجانب بر آن شدم تا هر از چند گاهی مطالب علمی که از دید بنده مرتبط با دانش عمومی و جذاب جهت اندیشیدن به نوآموخته ها است را در این وبلاگ جمع آوری نموده، بعلاوه برخی مقالات و نوشته های شخصی را که مرتبط با رشته تخصصی اینجانب یعنی زمین شناسی است، جهت دسترسی علاقمندان در اینجا قرار داده و از همه دوستان خواهشمند است نظرات خود را با بنده به اشتراک گذارند.